1. محدودیت فضا: در برخی موارد، به دلیل محدودیت فضا، ممکن است استفاده از خطوط هوایی عملی یا امکان پذیر نباشد. کابل های برق را می توان در زیر زمین یا در تونل های کابلی نصب کرد و به طور موثر از فضا استفاده کرد.
2. زیبایی شناسی: در مقایسه با خطوط هوایی، کابل ها معمولاً پنهان تر هستند و مناظر شهری یا طبیعی را تحت تأثیر قرار نمی دهند.
3. تداخل ارتباطی: کابل ها می توانند به طور موثر از تداخل با خطوط ارتباطی جلوگیری کنند. هنگامی که خطوط برق و خطوط ارتباطی روی یک قطب نصب میشوند، کابلهای برق میتوانند اثرات محافظ الکترومغناطیسی بهتری ارائه دهند و در نتیجه تداخل با خطوط ارتباطی را کاهش دهند.
4. ضریب ایمنی: کابل در زیر زمین دفن شده است، که می تواند آسیب های ناشی از آب و هوا، عوامل انسانی و غیره را کاهش دهد، در نتیجه منبع تغذیه مطمئن تر و ایمن تر را ارائه می دهد.
5. حفظ منابع: در مقایسه با نصب خطوط هوایی، نصب کابل ها به تعداد زیادی تیر و دکل نیاز ندارد و در نتیجه باعث صرفه جویی قابل توجهی در مواد و منابع می شود.
6. عوامل محیطی: در مناطق پرجمعیت و رودخانه ها، استفاده از کابل ها می تواند تأثیر آن بر محیط اطراف و اکولوژی را کاهش دهد.
7. هزینه های تعمیر و نگهداری: اگرچه ممکن است سرمایه گذاری اولیه در کابل ها بیشتر باشد، اما در دراز مدت به دلیل هزینه های نگهداری کمتر و قابلیت اطمینان بیشتر، استفاده از کابل ها ممکن است مقرون به صرفه تر باشد.
8. توسعه پذیری: با توسعه و گسترش شهرها، مقیاس پذیری کابل ها خوب است و نیازهای برق جدید را می توان با افزودن شاخه های کابل به طور انعطاف پذیر برآورده کرد.
