سیم ها و کابل ها نقش بسیار مهمی در ساخت زیرساخت های کشور من داشته اند. با توسعه مداوم کشور ما ، برای صنعت کابل برق ، در پاسخ به تغییر بازارها و نیازها ، مدل صنعت سنتی دیگر نمی تواند با توسعه بازار سازگار شود ، بنابراین برای بسیاری از شرکت ها ، تغییر شکل صنعت منجر به تأخیر نمی شود.
صنعت سیم و کابل کشور من&# 39 هنوز روند توسعه مداوم است ، اما همچنین هفت مشکل عمده وجود دارد که توسعه سالم و پایدار صنعت را به شدت محدود می کند. صنعت سیم و کابل [39] پکن&را مثال بزنید.
اول اینکه ، مازاد محصولات متوسط به سطح پایین و محصولات سطح بالا کافی نیست. حدود دهها هزار شرکت در کشور من&صنعت کابل برق 39 وجود دارد ، اما بیشتر آنها در مقیاس کوچک و از نظر استاندارد محصول کم هستند. شرکت های زیادی وجود ندارند که بتوانند واقعاً در پروژه های مهم ملی برنده مناقصه شوند. سیمها و کابلهای زیادی در برخی زمینههای خاص و مهم وجود دارد که فاقد آنها هستند ، بنابراین آنها فقط در صورت نیاز می توانند به واردات اطمینان کنند.
دوم ، تولید تکراری و ساخت مکرر برجسته است و ظرفیت تولید مازاد است. باید گفت تولید سیم و کابل نسبتاً آسان است و آستانه دسترسی به بازار نیز پایین است. در چند سال گذشته ، در تحول شبکه های برق شهری و روستایی ، برخی از شرکت ها"؛ فرصت را غنیمت شمردند"؛ و به جلو شتافت حتی بخش برق نیز برای ساخت کارخانه شتافت. در سال های اخیر ، ما با شتاب ساخت زیرساخت های ملی مقابله کرده ایم و صنعت املاک و مستغلات همچنان داغ شده اند. بسیاری از شرکت ها ظهور کرده اند تا ببینند دیگران چه تولید می کنند و آنچه را که تولید می کنند ، تولید می کنند و در نتیجه آنها کالاها و ظرفیت مضاعف تولید می شوند.
سوم ، پدیده حمایت گرایی و انحصار محلی جدی است و بازار فاقد تنظیم است. به دلیل ظرفیت بیش از حد سیم و کابل و رقابت شدید بازار ، برخی از دولت های محلی به حفاظت محلی می پردازند و نیاز به استفاده از محصولات محلی دارند. برخی از دپارتمان های برق فقط از محصولات تولید شده توسط شرکت های سیستم خود یا محصولات خانوارهای وابسته استفاده می کنند و ورود آن برای شرکت های دیگر دشوار است. برخی از آژانس های نظارتی نیز فقط محصولات خارجی را بررسی می کنند ، اما محصولات محلی و محلی را بررسی نمی کنند و باعث رقابت ناعادلانه می شوند. در بازار پایین سیم و کابل که ارزش افزوده فناوری نسبتاً پایین است ، رقابت در قیمت کاملاً رایج است. برخی از"؛ شرکت های کارگاهی"؛ که از توانایی لازم برای تولید برخوردار نیستند ، کنترل و بازرسی کیفیت در صنعت با یکدیگر مخلوط شده است و به منبعی از محصولات تقلبی ، نامناسب ، نامناسب ، گوشه های برش و کابل بد نام تبدیل شده و فروش آنها را کاهش داده است. ابزارهایی مانند قیمت ها نظم رقابت در بازار را مختل می کند و رقابت بی نظم را در صنعت تشدید می کند.
چهارم ، قیمت مواد اولیه همچنان در حال افزایش است. به دلیل رقابت شدید بازار ، افزایش قیمت محصولات کابل دشوار است و بقای شرکت ها دشوار است. مواد اولیه اصلی صنعت سیم و کابل مس و آلومینیوم است. اگرچه قیمت مس و آلومینیوم در سالهای اخیر نوسان داشته است ، اما همچنان روند صعودی دارند. همراه با افزایش انرژی ، هزینه های حمل و نقل و دستمزد اشتغال ، هزینه های تولید سیم و کابل همچنان رو به افزایش است. به منظور حفظ سودآوری و حفظ تولید ، برخی از شرکت ها ناچار به کاهش تولید ، کاهش استانداردهای محصول و حتی تولید محصولات تقلبی و نامناسب هستند.
پنجم ، سرمایه گذاری R&D کم است و قابلیت نوآوری کافی نیست. برخی از شرکتهای کابل مشتاق موفقیت سریع ، مشغول توسعه تولید و افزایش تولید هستند و مایل به سرمایه گذاری و هوش برای تولید محصولات جدید ، به ویژه محصولات با دقت بالا نیستند. آنها همچنین به بهبود کیفیت محصول و ایجاد مارک های معروف توجه نمی کنند. در نتیجه ، شرکت های محلی کابل فاقد حقوق مالکیت معنوی مستقل هستند ، فناوری های کلیدی توسط دیگران کنترل می شوند و توسعه فناوری پیشرفته و محصولات پیشرفته کند است. طبق آمار ، تنها 30٪ از مارک های داخلی کابل به سطح پذیرش و رقابت در بازار بین المللی رسیده اند. شرکت ها از استعدادهای حرفه ای برخوردار نیستند ، فارغ التحصیلان کالج ها و دانشگاه های مربوطه تمایلی به کار در شرکت های کوچک و متوسط کابل ندارند ، بیشتر کارمندان شرکت های خصوصی آموزش حرفه ای مربوطه را ندیده اند ، کمبود جدی استعدادهای نوآوری فنی وجود دارد و بیشتر آنها شرکت ها سرمایه گذاری در بودجه ویژه ای برای توسعه محصول مرتبط و نوآوری ندارند. همه اینها منجر به عدم ابتکار تکنولوژیکی مستقل از تولید کنندگان فعلی کابل داخلی می شود و تناقضات در ساختار محصول برجسته است.
ششم ، برنده شدن در مناقصه با قیمت پایین بر رشد سالم صنعت کابل تأثیر می گذارد و شرکت های پایین دستی سرمایه زیادی را از شرکت های بالادستی به خود اختصاص می دهند. در فعالیت های مناقصه ، مشتریان پایین دستی پیشنهاداتی را با قیمت پایین برنده می شوند و شرکت های کابلی برای زنده ماندن با قیمت پایین تخلیه می کنند ، محصولات استاندارد ملی را برای محصولات غیر استاندارد سفارش می دهند. مشتریان پایین دستی صنعت ، مشتریان قوی و بزرگی هستند که سرمایه بزرگی از شرکتهای کابلی را اشغال می کنند و این بر عملکرد عادی شرکتها در کل صنعت تأثیر می گذارد.
هفتم ، صلاحیت های زیادی برای دسترسی کابل به شبکه وجود دارد و شرکت های کابل کلافه هستند. سیم و کابل در صنایع مختلف محصولی است که باید از آن استفاده شود و هر صنعت نیازهای متفاوتی برای عملکرد کابل دارد یا تمرکز خاص خود را دارد. بنابراین محدودیت های مختلفی برای ورود به شبکه بر روی محصولات کابلی اعمال می شود. کسانی که صلاحیت دسترسی به شبکه را کسب نکرده اند مجاز به استفاده از شبکه نیستند ، و باعث می شود تولید کنندگان کابل هر ساله از آن استفاده کنند. برای مقابله با این مدارک مختلف ، نیروی انسانی ، منابع مادی و منابع مالی زیادی را مصرف کنید. به عنوان مثال ، معمول ترین کابل ها باید مجوز تولید داشته باشند ، سیم های ولتاژ پایین باید گواهینامه اجباری 3C داشته باشند ، کابل های استخراج باید گواهینامه ایمنی سیستم معدن ذغال سنگ داشته باشند ، کابل های ارتباطی داخل ساختمان مجوز دسترسی شبکه از دفتر ارتباطات از راه دور را دارند ، و کابلهای تلویزیون باید دارای بخش رادیو و تلویزیون باشند. مجوز دسترسی به شبکه ، کابل LAN برای شبکه رایانه ای باید دارای مجوز دسترسی به شبکه باشد ، کابل ضد شعله و مقاوم در برابر آتش باید دارای گواهینامه تأیید رکورد از آتش نشانی و غیره باشد. مجوزها از چندین بخش کاربر به طور همزمان. شرکت ها برای به دست آوردن مدارک مختلف دسترسی به شبکه خسته شده اند و هزینه های بازاریابی محصولات آنها بسیار افزایش یافته است.
