راز غلاف بیرونی کابل فاش شد

پی وی سی پرکاربردترین ماده در صنعت کابل کشی است. هنگامی که یک لوازم خانگی یا جعبه توزیع یک ساختمان معمولی را باز می کنید، بیش از 90 درصد از پوسته های بیرونی سیم ها و کابل های داخل آن PVC است.

مزایا:

قیمت پایین: در بین تمام مواد کابل، ارزان ترین است. فن آوری پردازش بالغ است.

نرم و راحت برای استفاده: انعطاف پذیری خوب، سیم کشی و اتصال آسان، راندمان ساخت بالا.

نقاط ضعف:

هنگامی که PVC آتش ​​می گیرد، مقدار زیادی دود سیاه غلیظ و گاز هیدروژن کلرید (HCl) آزاد می کند - هنگامی که در معرض آب قرار می گیرد، به اسید هیدروکلریک تبدیل می شود که می تواند تجهیزات الکترونیکی را خورده و به سیستم تنفسی آسیب برساند.
پی وی سی معمولی زیر -15 درجه سخت تر و شکننده تر می شود و در طول ساخت و ساز زمستانی مستعد ترک خوردن است. دمای کار مداوم معمولاً فقط 70 درجه است و احتمالاً در محیط های با دمای بالا نرم شده و تغییر شکل می دهد.

پلي به عبارت ساده، این فرآیند "جوش دادن" زنجیره های مولکولی پلی اتیلن به یک ساختار شبکه است که به طور مستقیم عملکرد را بهبود می بخشد.

مزایا:

مقاومت در برابر دمای بالا و ظرفیت حمل جریان بالا: دمای کار مداوم می تواند به 90 درجه برسد و می تواند 250 درجه را در یک اتصال کوتاه تحمل کند (در حالی که PVC فقط می تواند 70 درجه و 160 درجه را تحمل کند). کابل های XLPE با سطح مقطع هادی یکسان، می توانند جریان بیشتری را منتقل کنند.

استحکام مکانیکی و مقاومت شیمیایی خوب: نسبت به PVC، در برابر سایش-مقاومتر، روغن-مقاومتر، و در برابر ترک خوردگی تنش های محیطی مقاوم تر است.

معایب:

گرانتر از PVC این ماده نسبتاً سخت است و انعطاف‌پذیری آن کمتر از مواد مبتنی بر لاستیک-است.

دیرگیر شعله متوسط ​​است (برای رسیدن به سطح بازدارنده شعله باید با مواد بازدارنده شعله درمان شود).

مواد کم-دود و هالوژن-، چهار کلمه اصلی: در صورت آتش سوزی جان انسان ها را نجات دهید. هدف طراحی آن "نسوختن" نیست، بلکه "حتی اگر بسوزد، به مردم آسیبی نمی رساند".
مزایا:
انتشار دود بسیار کم: در هنگام آتش سوزی، دید زیاد است، که فرار پرسنل و عملیات امداد آتش را تسهیل می کند.
مطابق با استانداردهای ایمنی آتش نشانی دقیق: معمولاً می تواند استانداردهای بین المللی ایمنی آتش سوزی مانند IEC60332، IEC60754، IEC61034 را پاس کند.
معایب:
هزینه بالاتر از PVC و XLPE معمولی است.
این ماده نسبتاً سخت است و انعطاف پذیری آن نسبت به PVC در دماهای پایین پایین تر است.

اگر کابل به همراه تجهیزات روی بازوی رباتیک پیچانده شود یا به طور مکرر روی زمین کشیده شود، مواد پلاستیکی معمولی به سرعت فرسوده شده و ترک خواهند خورد. در این زمان، آنچه مورد نیاز است الاستومر ترموپلاستیک (TPE) است.

مزایا

مشابه خاصیت ارتجاعی لاستیک و قابلیت پردازش آسان پلاستیک، قیمت آن معمولا کمتر از TPU است.

معایب: کیفیت TPE موجود در بازار بسیار متفاوت است. برندهای مختلف از نظر مقاومت در برابر حرارت، مقاومت در برابر روغن و سختی تفاوت قابل توجهی دارند. هنگام انتخاب، باید به ویژه محتاط بود.

موقعیت این کابل در صنعت کاملاً منحصر به فرد است: می تواند تا دمای 200 درجه را تحمل کند، سرمای 60- درجه را تحمل کند و در چنین محدوده دمایی گسترده ای انعطاف پذیر بماند. هیچ یک از مواد ذکر شده در بالا، مانند PVC، XLPE، یا LSZH نمی توانند این کار را انجام دهند.

مزایا:

محدوده دمایی بسیار وسیع: دمای کاری از -60 درجه تا +200 درجه متغیر است که نقطه اصلی فروش آن است. PVC معمولی در 15- درجه شکننده می شود، XLPE نیز در دماهای پایین سخت است و سیلیکون در محیط های سرد خاصیت ارتجاعی خود را حفظ می کند.

مقاومت در برابر پیری و مقاومت در برابر آب و هوا: مقاوم در برابر ازن، اشعه ماوراء بنفش و تشعشع، با طول عمر طولانی. علاوه بر این، پس از سوختن، لایه ای از عایق دی اکسید سیلیکون (SiO2) تشکیل می دهد که از اتصال کوتاه هادی جلوگیری می کند.

نرم و آسان برای نصب: در میان تمام مواد کابل، می توان گفت که نرمی آن در سطح بالایی قرار دارد، به ویژه برای سناریوهایی که نیاز به مسیریابی انعطاف پذیر دارند.

معایب:

در برابر روغن یا خوردگی مقاوم نیست: در محیط های روغنی و حلال آلی ضعیف عمل می کند و غلاف مستعد تورم یا آسیب است.

قیمت بالا: اگرچه قیمت در دهه گذشته به میزان قابل توجهی کاهش یافته است، اما همچنان بسیار بالاتر از PVC است.